All posts by nedhamson

Activist, writer, researcher, addicted to sharing information and facts.

on the shimmering pages of enormity

Nguyễn Thị Phương Trâm

A poem in Vietnamese by

Translator: Nguyễn Thị Phương Trâm


I’ve noted the sacred books

on the shimmering pages of enormity

I’ve hunted with arrows of sunlight

in a forest of the rising sun

I’ve blinked upon the twilight afternoon

the darkness sometimes steeped in blood

from my throat a glorious note

the meadows barer than departure

I alone pushed along the rusty bike

the twisting path brown and full of light

(December 2021)

_____

tôi viết cuốn sách thiêng liêng

vào trang lấp lánh của rộng lớn

tôi săn bắn bằng mũi tên ánh sáng

trong khu rừng mặt trời mọc

tôi chợp mắt dưới chiều muộn

bóng tối đôi khi nhuộm máu

tôi cất lên nốt nhạc mạnh mẽ

cánh đồng trống hơn sau sự ra đi

tôi đẩy xe…

View original post 55 more words

Relacionamento Saudável: quando o amor rege todos os sentidos

Pensamentos.me/VEM comigo!

Quando o coração palpita, a sobrancela metaforicamente, dá aquela arqueada, e você consegue fotografar o sorriso do ser amado no ar, e se além disso, você também observa que a boca fica seca e os seus pensamentos em relação a outra pessoa não sossega, é sinal que internamente, você gosta dela de maneira afetuosa, pura e autêntica. A paixão, o amor, bem como a própria admiração, são processos que deixa o ser humano atordoado, porém, feliz. A paixão é química. Ela anestesia os nossos sentidos, parece que faz o outro tocar a nossa vida com delicadeza.

Na verdade, a paixão é um sentimento confessional, ela faz com o que o olho brilhe de forma intensa, até o sorriso fica mais deslumbrante. A paixão é tão avassaladora que endeusa o outro no seu íntimo. Quer dizer, a forma inconsciente de como você olha alguém estando apaixonado é de total rendição.

Amar…

View original post 814 more words

Artwork- Obra de arte

Coisas da SIL

O clima está mais agradável
Já me sinto melhor
O clima está até mais estável.

Ouço melhor os barulhos internos
E os externos já não me toca mais.

Tenho de início
Uma grande certeza
Vivo em esperteza

Cada passo vou segura
De mim mesma
Com muita firmeza.

Não devo ter medo
Nem desculpas
Nem rupturas.

Como um quadro
Quando pintado
O artista sabe o que faz
Conhece as cores e seus contrates
Sabe o formato, espessura e sua textura.

Na exposição só admira a obra completa
Sem medo, com postura e sutileza.
By: Coisas da SiL

Artwork

The climate is more enjoyable I already feel better the weather is even more stable.

I hear the inner noises and the externals no longer touches me anymore.

I have to begin a great certainty alive in cleverness every step I will hold myself very firmly.

I should not be afraid or excuses…

View original post 43 more words

A vida é a essência do que se contempla

Pensamentos.me/VEM comigo!

Cá estamos nós!..

Mais um dia que se inicia e com ele, surge a possibilita de novas descobertas. Pés no chão, sonhos no lugar, e um pouco de esforço faz com que nos distanciemos de pensamentos, roupas velhas e escolhas que nos prendem momentaneamente, assim como, promessas que mais criam obstáculos, do que gera a sustentação necessária de alguma mudança. Que a gente não se prenda a contar casos que achamos engraçados, mas que de alguma forma, nos pune. Afinal, sair e colocar as coisas entre parêntesis é o que se deseja.

Que a ruptura que sacrifica a relação com o anterior, possa marcar esse processo, não de uma maneira brusca. Mas que, de certa forma, essa vontade acenda a paixão pelo novo, de modo que, isso sirva não só para refletir, como movimentar os nossos desejos de maneira genuína. E com um pouco esforço e atenção, que gente possa…

View original post 238 more words

♫ There’s A Ghost In My House ♫

Filosofa's Word

As a rule, I typically play only songs that I like at least a little bit here on Filosofa’s Word.  However, once or twice in the past I’ve stepped outside that box, and today is yet another such time.  A few days ago, our friend Clive mentioned R. Dean Taylor.  Now, the only song I could recall by Taylor was Indiana Wants Me, which I played here last year, but Clive mentioned There’s A Ghost In My House, which I was pretty sure I had never heard.  Veni, Vidi, Odi.  I came, I saw, I didn’t like.  However, since Clive is a good friend, I decided to give it a second shot yesterday.  It was slightly less annoying than the first time I listened.  Clive is convinced I won’t play it here, so … being a somewhat stubborn person, and liking to have a bit of fun, I…

View original post 619 more words