Nakon raspada Sovjetskog Saveza, početkom devedesetih godina XX vijeka, predsjednik Ruske Federacije Boris Jeljcin otpočeo je sprovođenje smjelog plana kojim je Velikom kremljanskom dvorcu trebalo vratiti nekadašnji sjaj. Veliki dvorac izgrađen je između 1838. i 1849. godine u okviru Kremlja (čiji naziv potiče od riječi kreml, što znači tvrđava), po projektu koji je arhitekta Konstantin Ton uradio za Nikolu I. Koštao je čitavih dvanaest miliona rubalja i bio je dvor careva i ruskih kneževa sve do Oktobarske revolucije 1917. godine. Želeći da izbriše to svjedočanstvo o slavi carske Rusije, Staljin je između 1932. i 1934. godine uništio neke od najreprezentativnijih prostorija u Kremlju, uključujući sobe svetog Andreja i svetog Aleksandra. Vrhovni sovjet i predstavnici Ruske Federacije zauzeli su prostor od 80 x 20 metara u koji je moglo da stane 3.000 stolica. Zahvaljujući fotografijama prvobitnog izgleda, koje su pronađene u kraljevskoj arhivi zamka Vindzor u Velikoj Britaniji, uloženim sredstvima…