Like another modern Odyssey, where masses of human bodies are constantly moving in all possible directions, the adventure of Odysseus seems more relevant than ever.
The Odyssey Chronicle is one of those stories where it is constantly repeated more than perhaps any other story. It is one of those wonderful linguistic metaphors, where they fit almost automatically and at the same time so unexpectedly in every conversation, activating parallel associations and chain thoughts. Odysseus’ long journey can be interpreted in many ways. To be precise, it will be interpreted mainly as an adventure, suffering, risk or as a heroic event. Interpretations appropriate enough to describe many current situations, but even more so the constant movement – especially of young people – to other worlds, different.
Σα μία άλλη σύγχρονη Οδύσσεια, όπου μάζες ανθρώπινων σωμάτων μετακινούνται αδιάκοπα προς όλες τις πιθανές κατευθύνσεις, η περιπέτεια του Οδυσσέα φαντάζει πιο επίκαιρη από ποτέ.
Το χρονικό της Οδύσσειας αποτελεί μία από εκείνες τις ιστορίες, όπου επαναλαμβάνονται κατ’ εξακολούθηση περισσότερο ίσως από κάθε άλλη ιστορία. Είναι από εκείνες τις υπέροχες γλωσσικές μεταφορές, όπου ταιριάζουν σχεδόν αυτόματα και ταυτόχρονα τόσο ανέλπιστα σε κάθε συζήτηση, ενεργοποιώντας παράλληλους συνειρμούς και αλυσιδωτές σκέψεις. Το μακροχρόνιο ταξίδι του Οδυσσέα μπορεί να ερμηνευτεί με πολλούς τρόπους. Για την ακρίβεια θα ερμηνευτεί κυρίως ως περιπέτεια, βάσανο, ρίσκο ή ως ένα ηρωικό γεγονός. Ερμηνείες αρκετά ταιριαστές ώστε να περιγράψουν πολλές σημερινές καταστάσεις, μα πολύ περισσότερο τη συνεχή μετακίνηση – ιδιαίτερα των νέων – προς άλλους κόσμους, διαφορετικούς.
Η ιδέα της μετακίνησης αυτής ή πολύ απλά της μετανάστευσης δεν είναι φυσικά πρωτοφανής. Αντιθέτως, είναι μία ιδέα όπου βρίσκει τις ρίζες της σχεδόν στην απαρχή του ανθρώπινου είδους, μα σηματοδοτείται…
View original post 560 more words